Ανακοίνωση αλληλεγγύης στην Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών
ΚΟΙΝΗ ΜΑΣ ΓΛΩΣΣΑ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΤα προσφυγικά δεν αποτελούν έναν εγκαταλελειμμένο χώρο προς «αξιοποίηση» ούτε ένα πολεοδομικό πρόβλημα που χρήζει τεχνικής διαχείρισης αλλά μια ζωντανή, ενεργή και ιστορικά φορτισμένη κοινότητα κοινωνικής κατοικίας, αυτοοργάνωσης και αλληλεγγύης, η οποία εδώ και δεκαέξι χρόνια στεγάζει, φροντίζει και στηρίζει εκατοντάδες ανθρώπους που αποκλείστηκαν από το κράτος και τις αποδιαρθρωμένες κοινωνικές δομές.
Ήδη από το καλοκαίρι του 2025 στα κρυφά, η Περιφέρεια Αττικής εκκίνησε μέσω προγραμματικών συμβάσεων τον σχεδιασμό για την καταστολή και την εκκένωση της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών, επιχειρώντας να προετοιμάσει το έδαφος για μια συνολική παρέμβαση που δεν έχει ως στόχο την κοινωνική φροντίδα αλλά την εκδίωξη των κατοίκων και την αναδιάρθρωση της περιοχής με όρους οικονομικής εκμετάλλευσης.
Με την έναρξη του 2026, το σχέδιο αυτό πέρασε σε νέα φάση, με την οργανωμένη προπαγανδιστική του προώθηση μέσω πληρωμένων δημοσιευμάτων και τη δρομολόγηση όλων εκείνων των διοικητικών και χρηματοδοτικών βημάτων που προβλέπουν τη βίαιη εκκένωση των Προσφυγικών μέσα στους επόμενους έξι μήνες, στο πλαίσιο ενός έργου προϋπολογισμού δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ, χρηματοδοτούμενου από ευρωπαϊκούς πόρους.
Τα Προσφυγικά αποτελούν μια κοινότητα περισσότερων από 400 ανθρώπων που στεγάζουν μετανάστριες, πρόσφυγες, παιδιά, ηλικιωμένους, ασθενείς και ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, η οποία έχει εξασφαλίζει το αυτονόητο δικαίωμα στη στέγη, έχει συγκροτήσει ένα εκτεταμένο πλέγμα δομών κοινωνικής φροντίδας, υγείας, παιδείας, πολιτισμού και συλλογικής ζωής, ανοιχτών όχι μόνο στους κατοίκους των Προσφυγικών αλλά και στην ευρύτερη γειτονιά των Αμπελοκήπων, του Γκυζίου και συλονικότερα της πόλης της Αθήνας.
Μέσα σε συνθήκες διαρκούς πολιτικής πίεσης και κρατικής απαξίωσης, στα Προσφυγικά λειτουργούν δομές παιδικής μέριμνας και αυτομόρφωσης, αυτοοργανωμένος βρεφονηπιακός σταθμός με καθημερινή παρουσία και εκπαιδευτικό πρόγραμμα, δομή υγείας και κοινωνικό φαρμακείο που καλύπτουν υπαρκτά κενά του δημόσιου συστήματος, δομή φιλοξενίας για θεραπευόμενους και συνοδούς του Αντικαρκινικού Νοσοκομείου «Άγιος Σάββας», συλλογικός φούρνος που εξυπηρετεί δεκάδες ανθρώπους καθημερινά, τεχνικές ομάδες συντήρησης των κτιρίων, κοινωνικό καφενείο και κινηματογράφο, βιβλιοθήκη και αναγνωστήριο, γυναικεία δομή ενδυνάμωσης και αλληλεγγύης, καθώς και δομές στήριξης αστέγων και ανθρώπων σε ακραία επισφάλεια.
Η ύπαρξη και λειτουργία αυτής της κοινότητας έχει αποδείξει στην πράξη ότι η κοινωνική κατοικία ειναι μια καθημερινή πράξη συλλογικής ευθύνης, αλληλεγγύης και φροντίδας, που μετασχηματίζει τη γειτονιά, περιορίζει τον κοινωνικό αποκλεισμό και δημιουργεί όρους ειρηνικής συνύπαρξης ανθρώπων από δεκάδες διαφορετικές χώρες, πολιτισμούς και γλώσσες.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, κάθε σχέδιο εκκένωσης, καταστολής ή «ανάπλασης» που αγνοεί τους ανθρώπους που ζουν στα Προσφυγικά και επιχειρεί να τους εκτοπίσει στο όνομα μιας δήθεν ανάπτυξης, αποτελεί κομμάτι κρατικής βίας, εκτοπισμού και διάλυσης υπαρκτών κοινωνικών δεσμών, με ανυπολόγιστες συνέπειες για την ψυχική και σωματική υγεία παιδιών, ηλικιωμένων και ασθενών.
Η Κοινότητα των Προσφυγικών έχει ήδη αναλάβει με δικές της δυνάμεις την ευθύνη της φροντίδας και της ανακαίνισης ενός ιστορικού και αρχιτεκτονικού συνόλου, το οποίο το κράτος εγκατέλειψε επί δεκαετίες, αποδεικνύοντας ότι η αυτοοργάνωση και η κοινωνική συμμετοχή μπορούν να διασώσουν και να ζωντανέψουν χώρους που η επίσημη πολιτική αντιμετωπίζει αποκλειστικά ως οικονομικά αντικείμενα.
Για εμάς, ως καταληψίες και αναρχικούς/ες, η υπεράσπιση των Προσφυγικών είναι αναπόσπαστο κομμάτι μιας συνολικής πολιτικής στάσης που αναγνωρίζει στις καταλήψεις στέγης, στις αυτοοργανωμένες κοινότητες και στις δομές αλληλεγγύης πραγματικά κύτταρα κοινωνικής ζωής και αντίστασης απέναντι στην κρατική καταστολή, την εμπορευματοποίηση της κατοικίας και τη συστηματική απαξίωση της ανθρώπινης ζωής.
Στεκόμαστε έμπρακτα δίπλα σε κάθε δομή και κάθε κοινότητα που δέχεται επίθεση γιατί η υπεράσπισή τους είναι άρρηκτα δεμένη με τη δική μας ύπαρξη, τους δικούς μας αγώνες και τη δυνατότητα να υπάρξουν άλλοι τρόποι οργάνωσης της κοινωνίας, βασισμένοι στην ισότητα και την αλληλεγγύη.
Με όπλο την αλληλεγγύη, τη συλλογική παρουσία, τη συμμετοχή και την κοινή δράση, μπορούμε να σταθούμε απέναντι σε σχέδια εκτοπισμού, καταστολής και κοινωνικής ερήμωσης, χτίζοντας στην πράξη δεσμούς που δεν διαλύονται με διοικητικές αποφάσεις, χρηματοδοτικά προγράμματα ή αστυνομικές επιχειρήσεις. Οι κοινότητες όπως τα Προσφυγικά είναι κομμάτι ενός ευρύτερου αγώνα για ελευθερία και ζωή με αξιοπρέπεια, και όσο αυτές οι σχέσεις αλληλεγγύης βαθαίνουν και αποκτούν υλικό περιεχόμενο, τόσο γίνεται σαφές ότι απέναντι στη βία και την εγκατάλειψη μπορούμε όχι μόνο να αντέξουμε αλλά και να τα καταφέρουμε.
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ
10-100-1000ΔΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΣΗΨΗΣ
Συνέλευση Υπεράσπισης της Κατάληψης Libertatia
Σχόλια