Στις 21 Γενάρη του 2018, φασίστες με την ανοχή της ΕΛ.ΑΣ. και του κράτους επιτέθηκαν στη Libertatia βάζοντας φωτιά στην κατάληψη, επιχειρώντας να τη διαγράψουν μέσα από τις φλόγες και να στείλουν το μήνυμα ότι οι χώροι αγώνα μπορούν να εξαφανιστούν με τη βία. Το κτίριο σχεδόν ολοκληρωτικά καταστράφηκε, όμως αυτό που δεν μπόρεσαν να καταστρέψουν ήταν ο συλλογικός αγώνας, οι σχέσεις που είχαν χτιστεί μέσα σε αυτόν τον χώρο και η πολιτική απόφαση να μην υποχωρήσουμε απέναντι στον φόβο και την καταστολή.
Οκτώ χρόνια μετά, στεκόμαστε ακόμα εδώ, όχι για να θρηνήσουμε τα συντρίμμια αλλά για να τα μετατρέψουμε σε έδαφος αντίστασης, γιατί για εμάς η Libertatia δεν υπήρξε ποτέ απλώς ένα κτίριο. Ήταν και παραμένει χώρος πολιτικής οργάνωσης, συλλογικής ζωής, αλληλεγγύης και σύγκρουσης με το κράτος, το κεφάλαιο και τον φασισμό, ένας χώρος όπου η αυτοοργάνωση δεν ήταν σύνθημα αλλά καθημερινή πράξη.
Η ανοικοδόμηση της Libertatia δεν είναι ούτε τεχνικό έργο ούτε διαδικασία αποκατάστασης μιας υλικής ζημιάς, αλλά μια ξεκάθαρη πολιτική πράξη σύγκρουσης και επιμονής. Κάθε τούβλο που ξαναμπαίνει στη θέση του αποτελεί άρνηση της ήττας που θέλησαν να μας επιβάλουν, ενώ κάθε συλλογική διαδικασία που γεννιέται γύρω από την ανοικοδόμηση επιβεβαιώνει ότι οι καταλήψεις υπάρχουν επειδή υπάρχουν οι άνθρωποι που τις υπερασπίζονται και τις ζωντανεύουν.
Το κράτος και οι μηχανισμοί καταστολής επιχείρησαν επανειλημμένα να σταματήσουν αυτόν τον αγώνα, μέσα από εισβολές, συλλήψεις, κατασχέσεις και την ποινικοποίηση της ίδιας της ανοικοδόμησης, προσπαθώντας να μετατρέψουν τη συλλογική αντίσταση σε έγκλημα και να σπάσουν την αποφασιστικότητά μας. Δεν τα κατάφεραν. Η Libertatia δεν αποτελεί μνημείο μιας φασιστικής επίθεσης ούτε σύμβολο της καταστροφής που επιχείρησαν να επιβάλουν. Αποτελεί ζωντανό παράδειγμα του αντιφασιστικού αγώνα, της συλλογικής αντίστασης και της επιμονής να στεκόμαστε όρθιοι απέναντι στη βία, τον εκφοβισμό και την προσπάθεια εξαφάνισης των χώρων που συγκρούονται έμπρακτα με τον φασισμό. Η ύπαρξή της υπενθυμίζει ότι οι φασιστικές επιθέσεις δεν κλείνουν κύκλους, αλλά ανοίγουν μέτωπα, και ότι κάθε προσπάθεια να μας σβήσουν μετατρέπεται σε λόγο να συνεχίσουμε πιο αποφασιστικά. Δεν πρόκειται να υποχωρήσουμε, να διαπραγματευτούμε ή να ξεχάσουμε. Η Libertatia θα επιστρέψει στο κτίριό της ως ζωντανός χώρος αγώνα, με ανοιχτές δομές, πολιτική παρουσία και συνεχή σύγκρουση με ό,τι μας καταπιέζει, γιατί η ύπαρξή της αποτελεί διαρκή πρόκληση απέναντι σε έναν κόσμο οργανωμένης σήψης.
Συνεχίζουμε την ανοικοδόμηση, συνεχίζουμε την αντίσταση και συνεχίζουμε να δημιουργούμε χώρους ελευθερίας, όχι ως ανάμνηση του παρελθόντος αλλά ως αναγκαίο κομμάτι των αγώνων του παρόντος και του μέλλοντος. Η Libertatia δεν είναι παρελθόν, είναι παρούσα και θα παραμείνει παρούσα όσο υπάρχουν άνθρωποι που επιμένουν να χτίζουν κόσμους πάνω στα ερείπια που αφήνουν πίσω τους το κράτος, το κεφάλαιο και ο φασισμός.
Η ΦΩΤΙΑ ΔΕ ΜΑΣ ΚΑΙΕΙ — Η ΦΩΤΙΑ ΚΑΙΕΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ
Η LIBERTATIA ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ — ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ
10 – 100 – 1000ΑΔΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΣΗΨΗΣ
*Φωτογραφίες από ρολό και βάψιμο στα πανεπιστήμια
Σχόλια